Ziemniaki w Bioogrodzie: Od Sadzenia do Zbioru

Ziemniaki sklepowe są często traktowane środkami hamującymi kiełkowanie, które uniemożliwiają lub znacznie opóźniają wschody nawet w sprzyjających warunkach, przez co efekt sadzenia jest niepewny. Certyfikowane sadzeniaki gwarantują natomiast brak wirusów — ziemniaki mogą być zaatakowane przez ponad 25 wirusów, które kumulują się z pokolenia na pokolenie, stale zmniejszając plon, a objawy często stają się widoczne dopiero po latach.

Obsypywanie tworzy dodatkową warstwę gleby wokół łodygi, co stymuluje rozwój nowych bulw w ciemności i chroni je przed dostępem światła, które powoduje zielenienie i wytwarzanie toksycznej solaniny. Jednocześnie kopiec ziemi hamuje wzrost chwastów konkurujących o wodę i składniki odżywcze oraz poprawia stabilność rośliny, zapobiegając wyleganiu łodyg pod ciężarem liści.

Ekspozycja na światło uruchamia produkcję chlorofilu w bulwie ziemniaka, co powoduje zielone przebarwienie skórki — równolegle, choć nie w związku przyczynowym, wzrasta też stężenie naturalnej toksyny solaniny, która w większych ilościach może wywołać nudności, skurcze brzucha i objawy neurologiczne. Zielone plamy są dobrym wizualnym wskaźnikiem, że bulwa była wystawiona na światło, dlatego jako zasadę należy takie miejsca hojnie wycinać, a przy silnym zazielenieniu lepiej wyrzucić całą bulwę.

Ziemniaki, pomidory, papryka i bakłażan należą do tej samej rodziny botanicznej (psiankowate) i są podatne na te same choroby glebowe oraz szkodniki, takie jak zaraza ziemniaczana czy stonka ziemniaczana, których patogeny i larwy mogą przetrwać w glebie przez kilka sezonów. Sadzenie tych roślin w tym samym miejscu co roku pozwala patogenom i szkodnikom gromadzić się i namnażać w glebie, dlatego 4-letni płodozmian przerywa ten cykl, znacznie zmniejszając presję chorób i szkodników bez użycia chemii.